20 september 2018
Trouwe lezers van deze blog weten dat ik van plan was om tijdens mijn jaar in Toscane te werken in wijngaard(en) omdat ik tijdens dit omscholingsjaar niet alleen van de theorie wil leren.
Zodra ik in Toscane was gearriveerd ging ik kennismaken met wijngaarden en bood mezelf aan om een jaar vrijwilligerswerk (stagiaire) te doen. Hoewel ik overal zeer vriendelijk ben ontvangen, en men het geweldig vond dat ik dit initiatief nam om van hun praktijk te leren, heb ik na afloop óf geen antwoord gekregen (zeer Italiaans als ze geen goed nieuws hebben) óf kreeg ik te horen dat zij dat niet onbetaald konden doen.
Van de Italiaanse wetgeving moeten ze kunnen aantonen dat ze alleen gebruik maken van betaalde arbeidskrachten (met ervaring). Als er stagiairs onbetaald meewerken, dan moeten ze kunnen aantonen dat ze in opdracht van een onderwijsinstelling werken en dat die ook aansprakelijk is voor eventuele lichamelijke ongelukken (eigen vinger afknippen in plaats van een druiventros of tak) en/of voor ongelukken bij anderen (vinger van collega afknippen) en/of aan eigendom van de wijngaard (de kraan van een tank gistende druiven per ongeluk laten openstaan).
Omdat ik dit op eigen initiatief doe, heb ik geen onderwijsinstelling achter me. Ik heb contact genomen met mijn Nederlandse verzekeringsmaatschappij waardoor ik kan aantonen dat ik in elk geval gedekt ben tegen vreselijke dingen die in wijngaard/wijnkelder kunnen gebeuren. Helaas! Ik moet aan een onderwijsinstelling gekoppeld zijn.
Ze zouden mij kunnen betalen…. maar wie wil nou een onervaren iemand betalen in plaats van die supersnelle Pool die geen begeleiding nodig heeft? Mijn teleurstelling was groot en ik werd opstandig; hoe komt het dat ik advertenties online zie waarin er toeristen (in ruil voor leren van een taal, flessen wijn en/of gezellige eettafel) worden gevraagd als plukkers?
Tijdens mijn vorige carrière heb ik geleerd “Als het niet kan zoals het moet, dan moet het zoals het kan”. Mijn aanbod werd een verzoek n.l. een wijngaard directeur had me het idee gegeven dat ik misschien zou kunnen observeren in plaats van meewerken. Leren door te zien en niet door te doen!
Wederom geen reactie. Ondertussen proberen om nieuwe contacten met wijngaarden te maken. Maar in de drukte van de voorbereiding op de oogst; wie heeft tijd voor een onbekende vrouw met lastige vragen?
Vanuit ons huis kan ik letterlijk naar de steeds rijpere en zwaarder hangende druiventrossen kijken. Tractoren rijden rond, er is beweging in de anders zo rustige wijngaarden, kratten worden uitgestald en het gesprek gaat over dat ze in de Chianti vallei reeds zijn begonnen, dat het in onze vallei misschien ook deze week gaat lukken! Mijn bui was gisteren net zo inktpaars als de schil van de sangiovese.
Inmiddels voel ik me blozig en transparant als de schillen van de rijpe malvasia want vanmorgen heb ik van een van mijn favoriete wijngaarden, akkoord gekregen om te komen observeren. Daarbij mag ik ook een heel jaar lang de werkzaamheden in wijngaard en wijnkelder observeren. En zie! Zaterdag mag ik óók bij de oogst van de (boeren)buren komen.
Het wordt toch een vendemmia voor mij en jullie krijgen verslag!